กบในหนองน้ำไม่เคยรู้จักความกว้างของมหาสมุทร

Reading Time: < 1 minute

The Passenger

โรสนี นูรฟารีดา

-1-

ราวกับกบฝูงนั้นในนิทานอีสป

ร้องขอผู้คุ้มครอง

เพื่อปกป้องคุ้มภัย

เราต่างส่งเสียงเซ็งแซ่ระงม

ครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ท่อนไม้ก็เป็นได้แค่ท่อนไม้

ไม่เคยแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์

หรือบุญญาบารมี

และไม่มีแสนยานุภาพใด ๆ เผื่อแผ่มาคุ้มกะลาหัว

คำร้องขอในฤดูฝนเป็นผลในฤดูร้อน

ผิดฝาผิดตัว

แต่ใครจะกล้าปริปากประท้วง

ส่งตัวเองขึ้นแท่น

เป็นผู้ถูกหมายหัวตัวต่อไป

ท่อนไม้ถูกเสกใหม่ให้ไฉไลกว่าเก่า

อย่างไรหรือ?

รู้ตัวอีกทีก็พบว่าเราต่างเป็นฝูงกบในกะลา

ครอบลงชั้นแล้วชั้นเล่า

ไม่เหลือรูลอดให้แสงส่อง

หวานอม ขมกลืน

ขืมขื่นต่อชะตากรรม

ซึ่งร้องเรียกมาเอง

ด้วยสุ้มเสียงแห่งการขอความช่วยเหลือ

“เกิดแต่กับเรา”

กบตัวหนึ่งในฝูงกบพึมพำขึ้นเป็นภาษากบ

ภายใต้กะลายักษ์ที่กดครอบทุกหัว

ให้ขดตัวรวมกันในพื้นที่อันจำกัดจำเขี่ย

หัวเราะเยาะความมืดมิดครั้งแล้วครั้งเล่า

ตะวันตกได้ก็ใช่ว่ารุ่งอรุณจะมาไม่ถึง

เพียงแต่ ณ ที่นี่ นาทีนี้

ยังมิมีแสงสว่างใดเล็ดลอดมาให้ปลาบปลื้มยินดี

-2-

ไม่เคยลดราวาศอก

ดวงแดดของฤดูร้อนเป็นเช่นนั้น

กว่าจะรู้ตัวว่าถูกต้ม

ไอน้ำเดือดก็พวยพุ่งจนผิวสุก

กบตัวไหนกระโดดหนี

กบตัวนั้นมีชีวิตรอด

-3-

อย่างไรหรือ?

เมื่อข้ามพ้นอาณาเขตที่เภทภัยจะยื่นมือมาปิดปาก

แสงไฟวอมแวมก็ถูกจุดขึ้น

เพื่อส่องฉาย

สำรวจเนื้อตัวและตำแหน่งแห่งที่

ประกาศตัวในฐานะผู้จากมา

ที่มาดหมายว่าจะไม่กลับไป

-4-

หากเม็ดทรายถูกหยิบออกจากกองทีละเม็ด

ต้องใช้เวลานานเท่าใด

กองทรายจึงจะไม่ถูกเรียกว่ากองทราย

-5-

กบตัวแรกเปล่งเสียงต้อนรับฤดูฝน

อย่างไรหรือ?

กบตัวอื่น ๆ จึงจะตื่นจากฝันร้าย

และหาญกล้าส่งเสียงเรียกร้องผู้ปกป้องคุ้มภัยรายใหม่อีกสักหน

ครั้งแล้วครั้งเล่า

ความคาดหวังมิเคยทะลุกะลาออกมาสำแดงตัว

-6-

กว้างเพียงกะลา แคบเพียงกะลา

ลูกอ๊อดรุ่นถัดมาถูกปรามไว้ให้เชื่อง

ด้วยเรื่องเล่าปรัมปราน่าขัน

ว่านอกกะลามีนกกระสาตาไฟ

ว่าไกลออกไปมีงูใหญ่จับจ้อง

ฟูมฟักความหวาดกลัวจากรุ่นสู่รุ่น

ให้สวามิภักดิ์ต่อกติกาหนึ่งเดียว

ภายใต้กะลาในกะโหลก

-7-

อย่างไรหรือ?

ความฝันจึงหดลีบเล็กลง

สมัครใจจมโคลนนิ่งฟังเสียงฝน

ให้การเปลี่ยนผ่านของฤดูกาลเป็นเพียงเรื่องพยากรณ์เพ้อฝัน

เมื่อชีวิตก็สมบูรณ์พูนสุขดีภายใต้กะลานี้

ที่รังเกียจเดียดฉันท์ตลอดมา

ก็หลับหูหลับตาเสมือนว่ามิได้ถูกต้ม

-8-

มอมเมาฝูงกบใต้กะลาด้วยเสียงฝน

ทั้งคืนทั้งวันไม่ขาดสาย

อย่างไรหรือ?

เสียงหยดฝนกับเสียงหยดน้ำตาจึงกลายเป็นเสียงเดียวกันอย่างไม่น่าเชื่อ

-9-

กบในหนองน้ำไม่เคยรู้จักความกว้างของมหาสมุทร

อย่าถกเถียงถึงสิ่งอื่นใดไกลตัวเลย

แค่เพียงวิธีเปิดกะลา

ก็ซับซ้อนกว่าจะเปิดกะโหลกรับฟัง