824 เพราะชีวิตยังมีความหวังให้ไปต่อ
Reading Time: 1 minute8 ชีวิตของผู้คนในซอยที่แสนธรรมดาสามัญ แต่จริงเสียยิ่งกว่าจริงราวกับใครบางคนในชีวิตเราที่หวังว่าชีวิตจะดีกว่านี้ในสักวัน
CATEGORY
Play Read
242 stories
(เงา)พ่อแม่ในตัวเรา
Reading Time: 3 minutesบางครั้งมันก็ยากจะยอมรับ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า “เงา” ของพ่อแม่คือส่วนหนึ่งของเราในวันนี้ ไม่ว่าจะโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตามเราก็กลัวไปเสียแล้ว
มูมินกับมหาอุทกภัย กับความหวังหลังหายนะ
Reading Time: 2 minutesแด่...วันที่น้ำท่วมภาคใต้กำลังพัดพาความแตกสลายและหยดน้ำตามาเยือน กับคำถามที่ค้างคาใจผู้อ่านมูมินกับน้ำท่วมใหญ่ว่า เมื่อโลกพังครืนอีกครั้ง เราเลือกจะพกอะไรติดตัวไป
สุนัขทั้งโลกตื่นจากความเงียบงัน มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่หลับใหล
Reading Time: 2 minutesPlayread พฤหัสนี้ชวนอ่าน 'รัฐบาลหมา' แฝงเร้นนัยยะทางสังคมและการเมืองไว้อย่างแนบเนียน บ้างก็ว่ายั่วล้ออย่างขื่นขำ บ้างเจ็บปวดในเสียงหัวเราะอันหยามหยัน
ไปรษณีย์ฝึกหัดจากดาวหมา พัสดุตกค้างตลอดกาลคือความ ‘น่าจะทำ’ ของมนุษย์
Reading Time: 2 minutesพัสดุที่บรรจุ ‘ความน่าจะทำ’ มากมายของมนุษย์เช่นเดียวกับการมีอยู่ของดาวหมา อาจหมายถึงคำภาวนาของมนุษย์ที่อยากให้ความน่าจะทำหายไป
ปล. ที่คิดถึง การจากลา… ที่ไม่เคยพรากจาก
Reading Time: 2 minutesแมวบางตัว กลับเลือกส่งมอบความทรงจำสุดท้ายไว้อย่างกล้าหาญ และอาจแข็งแกร่งกว่ามนุษย์เสียอีกแม้จะมีแค่สองอุ้งเท้า แม้ต้องจากโลกนี้ไปด้วยมนุษย์ที่ไม่ผูกพันกันด้วยหัวใจ แต่ความต้องการสุดท้าย ก็ยังคงหวังว่าจะไม่มีแมวตัวใดต้องเจ็บปวดแบบที่ตัวเองเคยพบมา
ฉากหลังในราตรี เพื่อ ‘สักวันยามวิกาลจะวาววับไม่อับแสง’
Reading Time: 3 minutesโครงเรื่อง ตัวละคร และฉากหลังที่ดำเนินต่อไปใน ราตรีลุกไหม้ ได้กลายเป็นวรรณกรรมที่มีชีวิต เป็นทั้งสถานที่ ผู้คนและบางสิ่งที่อยู่ในใจมนุษย์ทุกคน
ศัตรูของเราไม่ใช่มนุษย์คนใด
Reading Time: 2 minutesสิ่งใดงดงามมักถูกตามล่า ความน่าเกลียดคือเกราะกำบัง ทั้งพิลึกพิลั่น บิดเบี้ยวเพราะไฟสงครามและความเป็นอื่น
บ้านเมืองของเราลงแดง: ประวัติศาสตร์สั่นคลอน ชายแดนร้อนระอุ
Reading Time: 3 minutesร่างสั่นเกร็ง ทรมาน ชักกระตุก บ้านเมืองไทยในสายตาแอนเดอร์สันก็ไม่ต่างกัน ประเทศที่เสพติดความไม่เป็นธรรม การผูกขาดอำนาจ เสพติดอาการคลั่งชาติและการกดทับผู้เสียเปรียบในสังคม