การสร้างนักอ่านที่เข้มแข็งและเข้มข้น
Reading Time: < 1 minuteชีวิตเปราะบาง แต่อย่างน้อยที่สุดเราสามารถเชื่อมั่นได้ว่าการอ่านที่เข้มแข็งจะปกป้องเขาได้ หรือบางทีการอ่านจะเคียงข้างเขาไปได้ตลอด
Reading Time: < 1 minuteชีวิตเปราะบาง แต่อย่างน้อยที่สุดเราสามารถเชื่อมั่นได้ว่าการอ่านที่เข้มแข็งจะปกป้องเขาได้ หรือบางทีการอ่านจะเคียงข้างเขาไปได้ตลอด
Reading Time: < 1 minute'ยุกติ มุกดาวิจิตร' ชวนคิดและชวนกินความอร่อย ที่เลยพ้นจากการกักขังความอร่อยให้ติดตรึงกับชนชาติ พื้นที่ กาลเวลา หรือแม้แต่ชื่อ หรือชนิดของอาหาร เพื่อเราจะใกล้กันมากขึ้น และเรียนรู้ความอร่อยที่แตกต่างจากความคุ้นเคยของเรา
Reading Time: 3 minutesถอดไวยากรณ์การปรุงที่ปราศจากความซับซ้อน แต่เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณ ค้นหาร่องรอยวิถีการกินของชุมชนก่อนประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยหายสาบสูญไปไหน หากยังคงผูกพันแนบแน่นกับผู้คนที่สัมพันธ์กับธรรมชาติเสมอ
Reading Time: 3 minutesสงครามไม่ได้จบลงเมื่อหยุดยิง แต่มันอยู่ในดิน น้ำ อากาศ และในร่างกายของผู้คน หลายครั้งผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมของสงครามอาจยาวนานกว่าความทรงจำของสงครามเสียอีก
Reading Time: < 1 minuteนอกจากคนไทยเชื้อสายจีนครึ่งประเทศ เรายังมีชาวไทยมุสลิมอีกเป็นจำนวนมากรองลงมา ซึ่งประกอบด้วยชาติพันธุ์ต่าง ๆ ถึงห้าชาติจากอินเดีย เปอร์เซีย มลายู ตะวันออกกลาง และยังมีคนไทยเชื้อสายอินเดีย เวียดนาม ลาว ชวา พม่า มอญ เขมร โปรตุเกส ญี่ปุ่น เดินทางเข้าออกประเทศระลอกแล้วระลอกเล่า
Reading Time: < 1 minuteเมื่อสงครามทางเศรษฐกิจรุนแรงกว่าสงครามทางทหาร Harvey กำลังชี้ให้เห็นว่าในระบบจักรวรรดินิยมมีตรรกะของทุนและตรรกะของอาณาเขตที่ทำงานพร้อมกัน บางขณะก็ขัดแย้งกัน
Reading Time: < 1 minuteอ่านระเบียบโลกใหม่ในสายตา 'วอลเลอร์สไตน์' ที่เชื่อว่าตำแหน่งของประเทศมีผลต่อชะตากรรมของประเทศนั้นมากกว่านโยบายของรัฐเสียอีก การเข้าใจลำดับชั้นนั้นคือเงื่อนไขในการเข้าใจว่าความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเพื่ออะไรและรับใช้ใคร
Reading Time: < 1 minuteอย่าถามว่าใครเริ่มก่อน ใครผิดใครถูก คำถามพวกนี้ไม่ได้ผิด แต่พาเราไปผิดทาง เลนินชวนเราตั้งคำถามว่า ระบบทุนนิยมมีตรรกะภายในอะไรที่ทำให้มันต้องขยายตัวออกสู่โลกอยู่เสมอ และการขยายตัวนั้นนำไปสู่สงครามได้อย่างไร คำตอบที่ได้ไม่ใช่เรื่องของคนดี คนเลว แต่เป็นเรื่องของระบบที่มีพลวัตของตัวเอง
Reading Time: < 1 minuteนี่คือสงครามที่ประชาชนในประเทศที่ทำสงครามไม่ต้องรู้สึกถึงมันในชีวิตประจำวัน ต่างจากสงครามโลกที่ทุกครัวเรือนส่งลูกชายไปรบและรับรู้ต้นทุนของสงครามอย่างตรงไปตรงมา และเมื่อสังคมไม่รู้สึกถึงต้นทุน กลไกประชาธิปไตยในการยับยั้งสงครามก็อ่อนแอลงตามไปด้วย